Aan onze liefste vader en peter,

Eens was je een rivier, een levendige rivier, een grote rivier, een harde sterke rivier, maar op een dag begon die levendigheid grootheid en hardheid af te takelen door het plotse heengaan van Moeder.

Je hebt moedig je strijd gestreden, zelfs tot de laatste dag.

Je leek op een drenkeling, je kon je tot op de laatste dag vasthouden aan een boom.

We weten nog goed, die zaterdag dat je leed, de Eerwaarde Heer kwam je de laatste zalving toe brengen, hij zei tegen U: “We zullen ‘het Heilig Oliesel’ toedienen”. Je knikte, je was blij, je was hard. Tot op het laatst bleef je iedereen herkennen, maar toen was ‘de nood het hoogst’, … en de redding eindelijk nabij.

Beste, liefste vader en peter, we zullen je missen, we zullen je altijd gedenken ons gebed.

Je was hard, moedig en levendig, maar op een dag werd de rivier een steen,…

We zullen je missen.

(Ik schreef deze tekst toen ik in 15 jaar was, voor mijn grootvader, in naam van de kinderen, klein- en achterkleinkinderen van Gerard.)


Auteur: Kristof Callewaert
Overledene: Gerard Callewaert
Data: °25/02/1919 †23/09/1996
Rustplaats: Begraafplaats Zwevegem (Knokke)
Zerk: ??