De Beverenstraat.

In de Beverenstraat at je de beste stampie, krokante bruine piccolo’s met Kwatta en gebraden kip uit een zakje van Louis. En het aller, allerbeste waren de vierkante dikke plakjes dieetkaas met kleine gaatjes.

Neen, het was geen trendy bistro met neplederen stoeltjes en retro tafeltjes. Het was véél beter dan dit. Het was bij Bomma.

Bij Bomma was een magische plaats. Er was een geheime trap van de keuken naar een klein kamertje, er was een zolderkamer vol leuke spullen waar we ons uren lang konden uitleven. Het toilet was het zoveelste hokje achter de keuken. En er was een ietwat griezelige kelder waar we niet durfden ingaan. Of verbeeld ik me dat nu alleen maar?

In de garages, achter de - in mijn herinnering - diepe tuin en grote parking in kiezelsteentjes vonden we oude spoelen van de weverij. We dachten oprecht dat het schatten waren. En bij de buren zagen we de oneindig grote moestuin van Remie. Wat waren we blij als de bal over het hek ging want ja, dan konden we even naar Remie en Martha.

Op feestdagen, met kerst en nieuw dus, reden we opgelaten naar Bomma - soms in de sneeuw- en telden we, weet je nog broer, elk aan onze kant in de wagen het aantal verlichte kerstbomen. En dan kwamen de discussies als die verlichte dakranden of herten in riet ook mee telden of niet. Jij won altijd… of was ik het?

En dan was het feest, bij Bomma. Met veel pakjes onder de kerstboom, de lekkere klassieke gerechten en de enige echte Bommasoep - dat is de enige soep die ik ooit gelust heb – in de enige echte leeuwenkopjes. En wauw, dan die traditionele kerstbuche met plastieken dennenboompjes en Jezus in suiker. Nooit geweten waarom Hij in suiker moest zijn. Steevast in baby roze met een azuurblauw broekje aan. Logeren bij Bomma was een feest.

Bomma, je leefde zo eenvoudig maar je genoot zo volop. De kaartersnamiddagen en het kerkbezoek – links vooraan weet je wel – stonden wekelijks op de agenda. En eens je in je appartement woonde gingen we samen winkelen in de supermarkt onder de appartementen. En altijd stonden om het boodschappenlijstje karnemelk, echte boter en Kwatta… En niet te vergeten als we buikpijn hadden kwam de Elexir even boven. Bah, wat was dat vies maar wat een zalige tijd!

(Steffi Wylein voor Bomma – Mariëtte Beyls)


Auteur: steffi wylein
Overledene: Mariëtte Beyls
Data: °08/04/1914 †22/09/1983
Rustplaats: Begraafplaats Deerlijk
Zerk: middengang achteraan