Een vreemde ziekenzalving

We waren al enkele weken in lock down. Wij van de Kerk ondergingen de gebeurtenissen van in de marge. Wij waren geen essentieel beroep. In die marge hadden we alle tijd om mee te leven en vooral te telefoneren. Nooit in mijn leven heb ik zoveel en zo intens gebeld met mensen allerhande, priesters, diakens, pastorale werk(st)ers… mensen met een ruim hart.

Wat mij persoonlijk raakte, was het verbod om ook maar ergens op ziekenbezoek te gaan. Ik herinner me dat ik me in gedachten verbond met die mensen die op intensive care aan het sterven waren, zonder noemenswaardig contact met de familie, met raar geklede verzorgenden aan het bed die alles en nog meer deden om mee te leven en te zorgen. Maar wij mochten daar niet bij komen.

Tot op het dag een telefoontje kwam vanuit WZC De Korenbloem, of ik een ziekenzalving wilde toedienen godbetert op de Covid-afdeling? Ja natuurlijk wilde ik dat! Vlug op de fiets en dan dat hele ritueel van ontsmetten, een heuse witte overall aantrekken, een mondmasker en nog een plexi ding voor mijn gezicht (ik hen stilletjes een foto laten maken van dat marsmannetje en heb het gedeeld met enkele vrienden). En dan naar de afdeling, naar de bewuste kamer. Mevrouw was aan het sterven en was geen coronapatiënt maar ze verbleef op die afdeling. We hebben gebeden terwijl we vergaten hoe ik erbij stond. Het is maar dat de helende kracht van de heer Jezus overal doorstraalt, ook door witte overall's en dies meer.

Mevrouw is rustig gestorven. Ik was dankbaar dat ik haar nabij mocht zijn dat korte moment. Proficiat aan de zorgverstrekkers die met een cool mij hielpen en geruststelden. godzijdank.


Auteur: Morlion Geert
Overledene: wzc De Korenbloem directeur Desmet
Data: °03/12/1938 †18/03/2020
Rustplaats: Begraafplaats Kortrijk