Hij was zo vol levenslust!

Laurent mocht ik zelf niet kennen. Hij verbleef nu hooguit een paar jaar in een WZC in Kortrijk. Was zijn hele leven apotheker geweest in Wevelgem. Heel goed gekend. Volksvriend. Sociaal. Familieman. Hij was komen ‘rentenieren’ naar Kortrijk en leefde intens en verbonden met zijn grote nageslacht. Maar toen kwam die lock down. Hij wist het wel en begreep het enigszins. Maar in de loop der weken begreep hij niet meer waarom zijn kinderen en kleinkinderen niet even langs mochten lopen om hem te zien, te voelen, te spreken. Hij wist het en verstond het en verstond het niet. En, zo getuigt dochter Kristin, je zag hem verminderen. De levenslust doofde uit. Die tablet hoefde niet meer. Het hoefde allemaal niet meer.

Ik vertel dit verhaal omdat het zo typisch is voor hoogbejaarde mensen die nu in coronatijd zijn overgegaan. Ook al zijn ze niet bezweken aan het virus, ze zijn toch slachtoffer ervan. De hele heisa van richtlijnen en bewarende afzondering heeft veel mensen wat vlugger naar de Overkant gedreven, tot hun wanhoop, tot wanhoop van hun nabestaanden.

Ik wil hier hulde brengen aan al die mensen die toch voor het raam buiten zijn blijven zwaaien. Die zochten naar creatieve vormen van contact. Voor al die mensen van de zorg die wel binnen mochten en die ook ‘voor familie moesten spelen’. En of ze dat gedaan hebben. Dank duizendmaal!


Auteur: Morlion Geert
Overledene: Laurent Vandewalle
Data: °13/07/1916 †01/07/2020
Rustplaats: Begraafplaats Kortrijk