Naast Bomma

Ze staarden uren voor zich uit of zaten zomaar wat te praten,

Remie en Martha…

Ze zaten, in hun eigen zetel

alsof die plaatsen geijkt waren.

Op zondag, als we bij Bomma waren,

gingen we er vaak heen,

Ze woonden naast Bomma…

De snoeischaar op het vensterbankje, de lekkere borstbollen,

het kleine keukentje, het tafeltje,

hun zwart-wit televisie, de oude radio en…

twee stoelen.

Martha stierf… alleen Remie gingen we nu nog bezoeken.

Nog altijd waren er z’n krant, z’n pijp, de borstbollen…

Alleen de liefde van zijn vrouw was er niet meer.

Bomma verhuisde… één enkele keer gingen we er nog heen.

En nog was er z’n krant, z’n pijp,

maar… borstbollen waren er niet meer

want hij kon ze met niemand meer delen.

Met tranen in de ogen namen we afscheid.

Een paar jaar later stierf hij, in een rusthuis, alleen…

Zonder z’n pijp, z’n krant, z’n zetel.

Ook Bomma is niet meer en

ergens diep in mij, voel ik een vreemde pijn.

(Steffi Wylein 1988)


Auteur: steffi wylein
Overledene: Remie ? (en vrouw Martha)
Data: °05/09/1896 †11/02/1987
Rustplaats: Begraafplaats Deerlijk
Zerk: ?