Nooit meer kind zijn

Mama ik mis je zo…
Bij wie moet ik nu mijn verhaal doen?
Wie luistert ernaar zoals jij?
Wie pept me op als ik onzeker ben?
En als ik het moeilijk heb…wie staat me bij?

Mama ik mis je zo
Wie kent me zoals jij me kende?
Wie houdt er van me zoals jij dat deed?
Wie vraag ik nu om raad?

Mama ik mis je zo. …
Bij wie kan ik gewoon even huilen?
Bij wie kan ik gewoon even klagen?
Wie is er onvoorwaardelijk voor me?
Aan wie kan ik echt alles vragen?

Mama ik mis je zo…
Niemand kan jou vervangen
Niemand houdt zoveel van mij als jij
Dat kan ik ook van niemand verlangen
Jij was er onvoorwaardelijk voor mij

Bij jou kon ik helemaal mezelf zijn
Even nog kind zijn als ik dat wou
Of als ik dat even nodig had
Ook al ben ik een volwassen vrouw

Maar nu jij er niet meer bent
Is dat allemaal voorbij
Nu kan ik nooit meer kind zijn
Zonder een moeder zoals jij…

Ik weet niet of ik dat wel kan…
Maar die keuze heb ik niet…
Nu moet ik verder leven…
Alleen met mijn verdriet.
Want ook al heb ik drie prachtige kinderen.
Een fijne zus, een geweldige man
Het is gewoon niet te vergelijken.

Er is niemand die jou vervangen kan
En ook al vind ik troost bij hen
En ook bij familie, vrienden en God
Toch voel ik vanbinnen die leegte
En is mijn hart kapot

Want met dat jij bent gestorven
Ben ik ook een stukje van mezelf kwijt
Het af en toe nog kind kunnen zijn
Is nu toch echt verleden tijd.

Maar als kind zonder moeder
En dat is wat ik juist zo ontzettend moeilijk vind ….


Auteur: Liesbet Verhelle
Overledene: Christine Coussement
Data: °27/02/1951 †28/02/1992
Rustplaats: Begraafplaats Kuurne